Драгоценный металл, но с другой точки зрения

Куда мы идем в отпуск? Роскошный вопрос, который вам больше не нужно задавать. С одной точкой: рай! Также называется Дубай.

Когда мы поднимаемся на лифте на верхний этаж нашего отеля, мы летим через стеклянный потолок в еще более высокую часть. Человек в арабском стиле дает нам возможность посмотреть на вид из лобби на «деловые встречи» (с роскошными диванами и водопроводными трубами).

Многочисленные здания, достигающие неба, напоминают тосканский Сан-Джиминьяно, где стоимость дома определялась соответствующей башней. В Дубае даже воздух не предел.

Роскошные торговые центры являются воплощением захватывающих магазинов. Все продается здесь, и каждая культура показывает кухню, от завтрака до ужина, в течение дня. Вам не нужно выходить из метро, ​​вы доставлены к двери без проблем бесконечными конвейерными лентами.
Пусть шоу начнется!
Водные черепахи и даже акулы плавают на высоте десяти метров за стеной аквариума. Китайская пара демонстрирует свое мастерство на большом катке.

Общественный пляж La Mer - это смесь Euro Disney и Efteling с музыкой повсюду. Продовольственные грузовики последней модели Beetle, а дети могут кататься на верблюдах, тиграх и верблюдах. Из плюша.

Эмир или Дубай, шейх Мухаммед бин Рашид Аль Мактум повсюду. Со стратегических точек он смотрит ... нет, не прямо в камеру, а немного сбоку.

Мое другое мнение начинается с министерств толерантности и счастья в Объединенных Арабских Эмиратах. Каковы преимущества иностранных гастарбайтеров из Индии и Пакистана (которые открывают двери отеля и носят чемоданы)?
В то время как туристы могут продолжать вечеринку 24/7, огни зданий в новых зданиях также продолжают светить до полуночи.

Старые корабли из Ирана находятся в другом порту, чем роскошные яхты шейхов. Все товары, которые не были официально получены (из-за бойкота Ирана), ввозятся в страну через десятки перевозчиков. Когда нас приглашают на борт, мы на персидском ковре. Оказывается, это кровать. Из восьми человек.

Наиболее интригующими являются женщины в своих черных абаях, часто украшенные жемчугом или золотом. Это как мужчины держат женщин "под"?
Как скрыть это остается загадкой.
Человек, которого я однажды осмелился спросить: "Разве не жарко?" - смотрит на меня полон недоразумений. «Им все равно не нужно выходить на улицу, они всегда ездят на такси в здания с кондиционерами».

В лучшие каникулы ты уезжаешь иначе, чем приезжал. Я думаю о слове «полет», когда смотрю на бесчисленные огни Дубая из окна самолета. Даже золотая клетка может ущипнуть.

El otro lado del metal precioso

¿A dónde vamos de vacaciones? La cuestión del lujo que ya no es necesario. Al Paraíso! También se llama Dubai.

Cuando tomamos el ascensor hasta el último piso de nuestro hotel, volamos como un Abeltje* a través del techo de cristal hasta una parte aún más alta. Un hombre vestido de estilo árabe nos da un buen vistazo desde el lobby para "reuniones de negocios" con lujosos sofás y shishas.

Las innumerables edificios que tratan alcanzar el cielo me recuerdan a San Gimignano (en la Toscana), donde el valor de la casa estaba determinado por la torre correspondiente. En Dubai, incluso el aire no es el límite.

Los centros comerciales de lujo son la personificación de la diversión de compras. Todo está a la venta aquí y cada cultura muestra su cocina, desde el desayuno hasta la cena, durante todo el día.

No tienes que caminar desde el metro, se te transporta sin esfuerzo a través de una larga cinta transportadora hasta la entrada. ¡Let the show begin! Las tortugas acuáticas e incluso los tiburones parecen 'volar' detrás de una pared de acuario de al menos diez metros de altura. En una gran pista de hielo, una pareja china muestra su talento para patinar.

La playa pública, La Mer, es una mezcla de Euro Disney y Efteling con música en todas partes. Camiones de comida del último modelo Beetle, y los niños pueden montar camellos, tigres y camellos. De felpa.

El emir de Dubai, el jeque Mohammed bin Rashid Al Maktum, está en todas partes. Desde los puntos estratégicos se ve ... no, no directamente en la cámara, sino un poco de lado.

Mi otro punto de vista comienza con escuchar sobre los ministerios de tolerancia y felicidad en los Emiratos Árabes Unidos.

¿Cuántos empleados de la India y Pakistán (que trabajan como abridores de puertas y portaequipajes) se benefician de esto?

Mientras que los turistas pueden continuar de fiesta 24 horas del día, los 7 días de la semana, también las luces brillantes de los edificios en construcción están encendidas toda la noche.

Los antiguos barcos de Irán se encuentran en un puerto diferente al de los yates de lujo de los jeques. Todos los productos que no llegan oficialmente (debido al boicot a Irán) llegan, gracias a la mano de obra de docenas de porteadores. Cuando nos invitan a bordo, estamos en una alfombra persa, que resulta ser la cama, para ocho hombres.

Las más intrigantes son las mujeres en sus abayas negras, a menudo decoradas con perlas u oro. ¿Es así como los hombres seducen a las mujeres para que se oculten?

Cómo se sienten escondidas de esta manera, me queda un misterio.

El hombre al que me atrevo a preguntar - "¿No está muy caliente?" - me mira lleno de incomprensión. "De todos modos, no tienen que salir al exterior, el taxi siempre las lleva a edificios con aire acondicionado".

En las mejores vacaciones vas diferente de lo que viniste. La palabra "vuelo" adquiere un significado más profundo cuando veo las innumerables luces deslizándose debajo de mí, desde la ventana del avión. Incluso una jaula de oro puede pellizcar.

*Una historia infantil muy conocida en los Países Bajos sobre un niño que trabaja como un niño que vuela desde el techo hasta el cielo.

De achterkant van edelmetaal

Waarheen gaan we met vakantie? De luxevraag waarover niet meer gepiekerd behoeft te worden. Met stip op één: het Paradijs! Ook wel Dubai genaamd.

Als we in ons hotel de lift naar de bovenste verdieping nemen, vliegen we als een Abeltje moeiteloos door het glazen plafond naar een nóg hoger deel. Een in Arabische stijl geklede man verschaft ons welwillend een glimp vanuit de lobby voor 'businessmeetings' met luxe banken en waterpijpen.

De talloze bouwwerken die reiken naar de hemel doen denken aan het Toscaanse San Gimignano waar de huizenwaarde werd bepaald door de bijbehorende toren. In Dubai is zelfs de sky niet de limit.

De luxe winkelcentra zijn de belichaming van funshoppen. Alles is hier te koop, en iedere cultuur etaleert er zijn keuken, van ontbijt tot diner, de hele dag door. Lopen vanaf de metro hoeft niet, via ellenlange rolbanden word je zonder inspanning voor de deur afgeleverd. Let the show begin! 
Achter een aquariumwand van minstens tien meter hoog lijken roggen, waterschildpadden en zelfs haaien voorbij te vliegen. Op een grote schaatsbaan vertoont een Chinees couple zijn kunsten.

Het publieke strand, la Mer, is een mix van Euro Disney en de Efteling met overal muziek. Foodtrucks van het  allernieuwste model Kever, en kinderen kunnen rondrijden op kamelen, tijgers en kamelen. Van pluche.

De Emir van Dubai, sjeik Mohammed bin Rasjid Al Maktoem, is overal. Vanaf strategische punten blikt hij...nee, niet recht in de camera, maar een beetje opzij.

Mijn ándere blik begint bij het horen over ministeries van Tolerantie en Geluk in de Verenigde Arabische Emiraten. Hoe profiteren de talloze deurenopeners en kofferdragers uit India en Pakistan hiervan? 
Terwijl toeristen 24/7 kunnen blijven feesten, blijven ook de felle bouwlampen tot ver na middernacht uit de karkassen van nieuwe hoogtepunten in wording schijnen.  

De oude schepen uit Iran liggen in een andere haven dan de luxe jachten van de sjeiks. Alle producten die door  de Iran-boycot niet langs officiële weg arriveren, bereiken het land tóch, over de rug van tientallen sjouwers. Als we worden uitgenodigd aan boord, zitten we op een Perzisch tapijt. Dit blijkt het bed. Van acht mannen.

Het meest intrigerend zijn de vrouwen in hun zwarte abaya's, vaak versierd met parels of goud. Is dat de wijze waarop de mannen de vrouwen 'eronder' houden? Hoe het voelt je zo te verbergen, blijft in nevelen gehuld.

De man aan wie ik dat een keer durf te vragen - "Is het niet bloedheet?" - kijkt me vol onbegrip aan. "Ze hoeven toch niet naar buiten? De taxi brengt ze altijd naar gebouwen met airconditioning."

Bij de beste vakanties vertrek je ánders dan je kwam. Het woord 'vlucht' hamert bij het zien wegglijden van de talloze lichtjes vanuit het vliegtuigraampje. Zelfs een gouden kooi kan knellen.

DINGES

Vroeger snapte ik het leven niet. Als mijn drie jaar jongere broer thuiskwam met een broek onder de modder, mopperde mijn moeder wel eventjes. Dat was vooral voor de show, dat had ik toen heus al wel in de gaten. Want eigenlijk vond zij het ‘vet cool’ dat ze zo’n stoere jongen had gebaard, hoewel ik die, nu al weer verouderde, uitdrukking er natuurlijk pas later bij heb verzonnen.

Mijn gevoel van oneerlijkheid was in alle formuleringen levensecht, want ik, als meisje, moest schóón blijven. “Dat is nu eenmaal zo!”

Bij de buurmoeders was het al niet anders. Zij waren het roerend met de mijne eens. Hun dochtertjes hadden witte sokjes in witte sandaaltjes met van die glimmende sluitinkjes. Ze hinkelden op het trottoir, nadat ze eerst hun handen hadden schoon geklopt als er wat krijtsel aan was blijven handen. Ik vond het leukste van de balsport die voor mij bestemd was - korfbal (niet lachen!) – mijn schoenen met noppen, die een beetje deden denken aan voetbalschoenen.

Op de middelbare school werd het niet beter: de meisjes kregen HW, de jongens HV. In waar die ‘W’ voor stond (handWerken) had ik geen aardigheid, laat stáán Vaardigheid. Ik wilde wat de jongens deden, lassen en solderen. Het tegenargument van mentor leek verdacht veel op dat van thuis: “Dat is nu eenmaal zo!”

Gelukkig is er van alles (niet alleen uitdrukkingen) ingehaald door de tijd. Mijn dochter vond het heel normaal dat vader kookt, en moeder nog even de raamkozijnen in de grondverf zet. Als jonge dertiger vindt zij ‘emancipatie’ zelfs zo’n door de tijdgeest overbodig geworden thema. “We zijn inmiddels toch allemaal al gelijk?”

De genderneutrale communicatievoorstellen van Amsterdam laten je inderdaad bijna relaxed achterover leunen. Om vervolgens weer keihard rechtop te schrikken. Plannen voor Echte Jongens?

Alle frustratie van vroeger kwam boven borrelen.

Ja, dat is flauw van mij. Je moet geen ouwe koeien uit de sloot halen, dat weet ik best.

Maar bij zo’n confrontatiemomentje blijkt het onrechtvaardigheidsgevoel van vroeger minder diep te zijn weggezakt dan ik zelf had gehoopt. Dat is nu eenmaal zo. DINEZ… Klinkt een beetje als ‘dinges’. Synoniem voor Huppeldepup. En huppelen, dat is binnenkort alléén nog voor meisjes.

zandkasteel

Het beste cadeau bij de start van je leven

wordt je vaak vanzelf al gegeven

Je hoeft er niet echt om te vragen

voor jou een emmertje water van zee te dragen

Zo'n voorraadje van dat zoute water

kan erg handig zijn voor later

om wat tranen te vergieten

voor grote en ook kleinere verdrieten

Zo'n emmer nat voor huilen en bij rouwen

helpt van binnen een stevige toren te bouwen

want iedere keer als je bent bezeerd

heb je weer een nieuwe les geleerd

Dan stromen er wat druppels over de rand

water eruit, en opvullen met zand

En dan op de allerlaatste dag

keer je je emmertje op z'n kop

met een beetje geluk een stoere vlag

er in het midden bovenop!

Soms is Control Alt Delete nog beter.