Vroeger snapte ik het leven niet. Als mijn drie jaar
jongere broer thuiskwam met een broek onder de modder, mopperde mijn moeder wel
eventjes. Dat was vooral voor de show, dat had ik toen heus al wel in de gaten.
Want eigenlijk vond zij het ‘vet cool’
dat ze zo’n stoere jongen had gebaard, hoewel ik die, nu al weer verouderde,
uitdrukking er natuurlijk pas later bij heb verzonnen.
Mijn gevoel van oneerlijkheid was in alle formuleringen
levensecht, want ik, als meisje, moest schóón blijven. “Dat is nu eenmaal zo!”
Bij de buurmoeders was het al niet anders. Zij waren het
roerend met de mijne eens. Hun dochtertjes hadden witte sokjes in witte
sandaaltjes met van die glimmende sluitinkjes. Ze hinkelden op het trottoir,
nadat ze eerst hun handen hadden schoon geklopt als er wat krijtsel aan was
blijven handen. Ik vond het leukste van de balsport die voor mij bestemd was - korfbal
(niet lachen!) – mijn schoenen met noppen, die een beetje deden denken aan
voetbalschoenen.
Op de middelbare school werd het niet beter: de meisjes
kregen HW, de jongens HV. In waar die ‘W’ voor stond (handWerken) had ik geen
aardigheid, laat stáán Vaardigheid. Ik wilde wat de jongens deden, lassen en solderen.
Het tegenargument van mentor leek verdacht veel op dat van thuis: “Dat is nu
eenmaal zo!”
Gelukkig is er van alles (niet alleen uitdrukkingen)
ingehaald door de tijd. Mijn dochter vond het heel normaal dat vader kookt, en moeder
nog even de raamkozijnen in de grondverf zet. Als jonge dertiger vindt zij ‘emancipatie’
zelfs zo’n door de tijdgeest overbodig geworden thema. “We zijn inmiddels toch
allemaal al gelijk?”
De genderneutrale communicatievoorstellen van Amsterdam laten
je inderdaad bijna relaxed achterover leunen. Om vervolgens weer keihard
rechtop te schrikken. Plannen voor Echte Jongens?
Alle frustratie van vroeger kwam boven borrelen.
Ja, dat is flauw van mij. Je moet geen ouwe koeien uit de
sloot halen, dat weet ik best.
Maar bij zo’n confrontatiemomentje blijkt het
onrechtvaardigheidsgevoel van vroeger minder diep te zijn weggezakt dan ik zelf
had gehoopt. Dat is nu eenmaal zo. DINEZ… Klinkt een beetje als ‘dinges’. Synoniem
voor Huppeldepup. En huppelen, dat is binnenkort alléén nog voor meisjes.
